Aosta – Rzym Alp

Kategoria: Co warto zobaczyć Opublikowano: wtorek, 10, grudzień 2013

Pozostałości teatru rzymskiego w miejscowości Aosta.

Dziś trochę o historii Doliny Aosty, a szczególnie o powstaniuAugusta Praetoria Salassorum czyli dzisiejszej miejscowości Aosta.
Celtowie

Dolina Aosty w V wieku p.n.e. została zasiedlona przez ludy celtyckie, które z północy Europy przemieszczały się przez masyw Alp w kierunku Niziny Padańskiej.

Ziemie Europy północnej, dzisiejszej Francji, północnych Włoch i Belgii stanowiły historyczną krainę, zwaną Galią, którą zamieszkiwali Celtowie.

 

O obecności Celtów, a dokładanie ludu Salassów, świadczą między innymi znalezione monety celtyckie oraz rzymskie, które dowodzą, że Salassi kontrolowali drogi dostępu z północy na południe Europy. Położenie Doliny już w tamtych czasach było strategiczne i gwarantowało spore przychody z podatku od przejścia przez alpejskie przełęcze: Małą Przełęcz Świętego Bernarda i Wielką Przełęcz Świętego Bernarda.
Salassi i Imperium rzymskie

Wieża Bramafan. Jedna z wież wybudowana w okresie Imperium rzymskiego.  Na zdjęciu widać również mury rzymskie. Miejscowość Aosta.

W 143 roku p.n.e. wojenna ekspedycja rzymskiego konsula Appiusza Klaudiusza Pulchera, który zaatakował alpejskie plemię Salassów zakończyła się klęską, ale od tego momentu zachowały się historyczne dowody na liczne konflikty zbrojne pomiędzy Imperium rzymskim oraz ludem alpejskim. Około 100 lat p.n.e., Imperium rzymskie, na podbitych terenach, założyło nową osadę Eporedia (dzisiejsza Ivrea), która znajdowała się w niewielkiej odległości od Doliny Aosty i stanowiła realne zagrożenie dla ludu Salassów. Imperium było coraz bardziej zainteresowane kontrolowaniem całego masywu alpejskiego oraz dolin, które zapewniały dostęp do Europy północnej.
Podbój Galii

 

W I wieku p.n.e. Imperium rzymskie sukcesywnie podbijało historyczną krainę Galię i w plemieniu Salassów widziało przeszkodę w budowie wielkiej rzymskiej drogi Via delle Gallie,która miała przechodzić przez dwie przełęcze w Dolinie Aosty i połączyć Rzym z północno-zachodnią Europą. Podbicie ludu Salassów zagwarantowałoby Imperium rzymskiemu wolny dostęp do przełęczy nie tylko dla wojsk rzymskich, ale również dla kupców.
Podbój Salassów w Dolinie Aosty

Porta Praetoria. Główne wejście do Augusta Praetoria Salassorum, wybudowana w 25 roku p.n.e. Miejscowść Aosta.

W 25 roku p.n.e. rzymski cesarz, Juliusz Cezar, zmęczony potyczkami na granicy, aby definitywnie podbić lud Salassów, wysłał potężną ekspedycję wojskową, na czele której stanął konsol Terenzio Varrone. Imperium rzymskie wyszło zwycięsko z bitwy i Dolina Aosty została ostatecznie podporządkowana Rzymowi. Wydarzenie to niewątpliwie stanowiło zwrot w historii Doliny Aosty. Podczas panowania Salassów osady mieszkańców na terenie doliny były rozproszone i nie było żadnych osad miejskich. Po przybyciu Rzymian nastąpiła szybka reorganizacja, która zakładała nie tylko kontynuacje budowy słynnej drogi rzymskiej Via delle Gallie, której trakty zachowały się do dziś, ale przede wszystkim założenie nowej osady Augusta Praetoria Salassorum (dzisiejsza Aosta, stolica regionu Doliny Aosty). Augusta Praetoria Salassorum została zbudowana w szybkim tempie na wzór rzymskich obozów wojskowych, na skrzyżowaniu dróg, które prowadzą na Małą i Wielką Przełęcz Świętego Bernarda i u zbiegu rzek Dora Baltea i Buthier.

Arco di Augusto. Łuk wybudowany w 25 roku p.n.e. z okazji zwycięstwa Rzymian nad Salassami. Miejscowość Aosta.

Augusta Praetoria Salassorum
Osada o powierzchni 414.128 m², otoczona została murami obronnymi i prowadziły do niej 4 bramy wjazdowe. Główna droga, biegnąca przez centrum miasta, decumanus maximus(obecnie via Porta Pretoria, via de Tillier oraz via Aubert), stanowiła naturalną część traktu rzymskiego Via delle Gallie, który z Mediolanu prowadził do dwóch alpejskich przełęczy, pozwalając na połączenie z północno-zachodnią Europą.
Do dnia dzisiejszego w Aoście zachowało się bardzo dużo zabytków z okresu rzymskiego, co sprawia, że Aostę nazywa się Rzymem Alp.

 

Agnieszka Stokowiecka

http://ciekawaosta.pl/aosta-rzym-alp/

 

10/12/2013

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

O nas

MOJABANCERELLA.com to portal o charakterze informacyjnym, gdzie staram się na bieżąco przekazywać Państwu informacje dotyczące Polonii włoskiej i nie tylko.

„Mojabancarella” – moja -, czyli nasza, każdego z osobna i - bancarella – słowo które stało się naszym spolszczonym tłumaczeniem słowa stragan, gdzie można znaleźć wszelkie dobro. 

ZAPRASZAM NA MOJABANCARELLA

Najnowsze artykuły

IV Edycja ,,Wystawa psów domowych’’ Fundacji Księcia Laurenta w Brukseli

 

 

Fundacja Księcia Laurenta powstała w 1996 roku w Belgii. Działa na terenie Brukseli, Antwerpii, Gent,  Seraing, Hornu. Fundacja Rocznie pomaga około 12.000 zwierząt – w szczepieniach, leczeniu, hospitalizacji, kastracji etc.  

Na Wystawę zorganizowaną  14.10.2017 przybyła Księżna Claire  wraz z trojgiem dzieci Louise, Nicolas i Aymeric. Jako Goście Honorowi zasiedli również  Madame la Baronne Janine Delruelle, Prezes Fundacji Księcia Laurenta oraz inni Szanowni Goście.

 

And I dreamt of painting Marty Kunikowskiej

 

 

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej została zaprezentowana wystawa malarstwa - And I dreamt of painting Marty Kunikowskiej – Mikulskiej. Malarka otrzymała Wyróżnienie honorowe Fundacji im. Franciszki Eibisch.

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej powstała jako jedna z pierwszych galerii prywatnych w Polsce. Posiada salony ekspozycyjne w Warszawie, Poznaniu oraz imponujące i prężnie działające od 5 lat w Brukseli.

 

Życie zaklęte w bursztynie

 

 

“Życie zaklęte w bursztynie”, czyli  wystawa w Savignano

Dnia 30 września 2017  w Muzeum w Savignano s/Panaro, dzięki staraniom Stowarzyszenia “Via dell’Ambra” została zainaugurowana wystawa: “Życie zaklęte w bursztynie”.

Plansze ukazały wydarzenia sprzed ok.55 lat, kiedy to owady zamieszkujące tropikalne lasy, przylepiły się do sosnowej żywicy.

 

Razem stwórzmy kolekcję Muzeum Historii Polski

 

 

Trwa ogólnoświatowa społeczna zbiórka pamiątek historycznych „Małe Wielkie Historie” zainaugurowana w 2016 roku. Do tej pory udało się pozyskać blisko 5500 obiektów dla Muzeum Historii Polski do Wśród eksponatów znalazły się przedmioty otrzymane przez darczyńców z kraju, jak i zagranicy – Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji czy Niemiec.