Koloseum

Kategoria: Co warto zobaczyć Opublikowano: wtorek, 19, czerwiec 2012

Każdy, kto przyjeżdża do Rzymu to obok papieża, który stał się wręcz przysłowiową atrakcją programu wszystkich nadciągających tutaj wycieczek, pragnie zobaczyć jedną z najsłynniejszych budowli starożytnego Rzymu – Koloseum.

 

Mimo, że z dawnej świetności pozostało już niewiele obiekt ten nadal przyciąga oczy spragnionych jego widoku turystów. Dlatego z powodu tej sławy warte jest ono paru słów przybliżających jego historię.
Koloseum, a właściwie Amfiteatr Flawiuszów nazwę swą zawdzięcza ogromnemu posągowi Nerona, który ustawiony był nieopodal. Sama budowla, jak utrzymują niektórzy, została zbudowana na gruzach Jerozolimy. Oczywiście, nie należy tego rozumieć dosłownie, jednak wydarzenia te w pewnym sensie są z sobą powiązane.

 

Gdy w roku 70 n.e. cesarz rzymski Wespazjan (założyciel dynastii Flawiuszów i pomysłodawca Koloseum) zdobył i zburzył Jerozolimę, przyprowadzono do Rzymu kilkadziesiąt tysięcy jeńców żydowskich i palestyńskich. Oni to, uważani za zdolnych budowniczych i rzemieślników zostali zatrudnieni dwa lata później ( w 72 r.) do budowy najbardziej monumentalnych konstrukcji Koloseum. Codziennie przez osiem lat pracowało około 30 tysięcy niewolników, wznosząc jedną z najwspanialszych budowli antycznego świata. Posiadała ona cztery kondygnacje łuków przedzielonych kolumnami, 80 numerowanych wejść, 50 tysięcy miejsc siedzących i 37 stojących, arenę w kształcie elipsy, windy do przewożenia z podziemi dzikich zwierząt, wysokość murów na ponad 50 metrów i w obwodzie na 527 metrów i była szczytem ówczesnej inżynierii budowlanej.

 

 

Amfiteatr otworzył cesarz Tytus w 80 roku urządzając jednocześnie trzy miesięczne igrzyska, w których zginęło na arenie wielu gladiatorów i kilka tysięcy dzikich zwierząt. Wbrew nazwie, nigdy nie odbyły się tutaj przedstawienia teatralne w stylu greckim. Za to walki gladiatorów odbywano aż do roku 405, kiedy zakazał ich bezwzględnie cesarz Honoriusz. Wielka martyrologia chrześcijan prowadzona tutaj rzekomo w okresie prześladowań, jest podważana przez współczesnych historyków zarzucających brak wiarygodności istniejącym dokumentom.

 

Współczesny stan tej budowli, to nie jest zasługa niszczycielskich skłonności najeżdżających Rzym barbarzyńców, ale samych Rzymian, którzy w czasach bardziej nam bliskich, bo od XIV wieku urządzili sobie tutaj miejsce pozyskiwania materiału budowlanego do wznoszenia pałaców i kościołów. Tą dewastację zahamowano dopiero w XVIII wieku, decyzją papieża Benedykta XIV, pozostawiając stan, jaki możemy oglądać dzisiaj. A dzisiaj, mimo okaleczeń, Koloseum nadal przyciąga wzrok wzbudzając niedowierzanie i podziw dla umiejętności tamtych ludzi nieposiadających przecież żadnych współczesnych nam możliwości technicznych.

 

Piotr Kasprzyk

Komentarze  

+6 #1 Katarzyna 2012-06-19 20:59
Bylam,jestem i zawsze pozostane, pelna podziwu dla tamtejszej techniki konstruowania budowli(BEZ UZYCIA DZWIGOW), ktore dotrwaly do naszych czasow.BEZ SLOW
Cytować

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

O nas

MOJABANCERELLA.com to portal o charakterze informacyjnym, gdzie staram się na bieżąco przekazywać Państwu informacje dotyczące Polonii włoskiej i nie tylko.

„Mojabancarella” – moja -, czyli nasza, każdego z osobna i - bancarella – słowo które stało się naszym spolszczonym tłumaczeniem słowa stragan, gdzie można znaleźć wszelkie dobro. 

ZAPRASZAM NA MOJABANCARELLA

Najnowsze artykuły

IV Edycja ,,Wystawa psów domowych’’ Fundacji Księcia Laurenta w Brukseli

 

 

Fundacja Księcia Laurenta powstała w 1996 roku w Belgii. Działa na terenie Brukseli, Antwerpii, Gent,  Seraing, Hornu. Fundacja Rocznie pomaga około 12.000 zwierząt – w szczepieniach, leczeniu, hospitalizacji, kastracji etc.  

Na Wystawę zorganizowaną  14.10.2017 przybyła Księżna Claire  wraz z trojgiem dzieci Louise, Nicolas i Aymeric. Jako Goście Honorowi zasiedli również  Madame la Baronne Janine Delruelle, Prezes Fundacji Księcia Laurenta oraz inni Szanowni Goście.

 

And I dreamt of painting Marty Kunikowskiej

 

 

W Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej została zaprezentowana wystawa malarstwa - And I dreamt of painting Marty Kunikowskiej – Mikulskiej. Malarka otrzymała Wyróżnienie honorowe Fundacji im. Franciszki Eibisch.

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej powstała jako jedna z pierwszych galerii prywatnych w Polsce. Posiada salony ekspozycyjne w Warszawie, Poznaniu oraz imponujące i prężnie działające od 5 lat w Brukseli.

 

Życie zaklęte w bursztynie

 

 

“Życie zaklęte w bursztynie”, czyli  wystawa w Savignano

Dnia 30 września 2017  w Muzeum w Savignano s/Panaro, dzięki staraniom Stowarzyszenia “Via dell’Ambra” została zainaugurowana wystawa: “Życie zaklęte w bursztynie”.

Plansze ukazały wydarzenia sprzed ok.55 lat, kiedy to owady zamieszkujące tropikalne lasy, przylepiły się do sosnowej żywicy.

 

Razem stwórzmy kolekcję Muzeum Historii Polski

 

 

Trwa ogólnoświatowa społeczna zbiórka pamiątek historycznych „Małe Wielkie Historie” zainaugurowana w 2016 roku. Do tej pory udało się pozyskać blisko 5500 obiektów dla Muzeum Historii Polski do Wśród eksponatów znalazły się przedmioty otrzymane przez darczyńców z kraju, jak i zagranicy – Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Szwecji czy Niemiec.